Wat het jy nagejaag?
As jy soos ek is, het die lewe vir jou net oor die najaag daarvan gegaan – oor die maak van desperate opofferings om te kry wat ek wou hê.
Ek het sukses, geld en bevorderings by die werk nagejaag. Ek het desperaat gesmag na ander se goedkeuring, die gemak van ‘n sorgelose bestaan en beheer oor my lewe. Ek het gestreef na ‘n liefdevolle gesin, die regte opleiding en sukses in my bediening.
Maar al daardie gejaag, gestreef en desperaatheid was verniet.
Ek het geen vreugde gehad nie. Ek het geen vrede gehad nie.
Moet my nie verkeerd verstaan nie … om my doelwitte te bereik het my wel gelukkig gemaak. Ek het die vieringe en al die partytjies gehad, maar ek het geen vreugde ervaar nie. Ek het geen vrede gehad nie.
In ‘n oogwink het ek alles en almal verloor, en ek kon niks meer najaag nie.
Die enigste Een wat ek gevind het, was Jesus. Nee … laat ek myself korrigeer. Jesus het my gevind! Die enigste Een aan wie ek kon vashou, was Jesus. Die enigste Een wat my nooit sou verlaat nie was Jesus.
Jesus. My Messias. Niks anders het saak gemaak nie.
My omstandighede het nie vir Jesus saak gemaak nie. Jesus was nie besorg oor wat ek besit het, wat ek verdien het, of hoeveel ek dinge nagejaag het nie.
Jesus wou my hart, my verstand en my siel hê!
Met my oë en my fokus uitsluitlik op Jesus, het my ingewikkelde, deurmekaar lewe so klein en onbeduidend geword in vergelyking met Jesus. Al wat Jesus van my gevra het, was oorgawe aan Hom.
Gee die gejaag prys. Gee die geswoeg prys. Gee die desperaatheid prys.
Ek het geen keuse gehad nie; ek moes alles aan Jesus oorgee.
Dit was eers toe dat ek vervul is met die vrede van God en die vreugde van die Here.
Janet Erskine Stuart (1857-1914), ‘n Christelike skrywer, het geskryf: “Vreugde is nie die afwesigheid van lyding nie, en vrede is nie die afwesigheid van probleme nie. Dit is die teenwoordigheid van Christus.“
“Die skare het ook teen hulle gekant geraak. Die stadsbestuur het toe hulle klere van hulle laat afskeur en beveel dat hulle lyfstraf moet kry. Nadat hulle baie geslaan is, is hulle in die tronk gegooi, en die bewaarder het opdrag gekry om hulle streng te bewaak. Op hierdie bevel het hy hulle in die binneste sel opgesluit en hulle voete in die houtblok vasgeklem. Teen middernag was Paulus en Silas besig om te bid en tot lof van God te sing. Die ander gevangenes het na hulle geluister” (Handelinge 16:22-25).
Ek het werklik vir Paulus en Silas in Handelinge 16:22-25 verstaan. Hulle is wreed met stokke geslaan en in die tronk gegooi. Wrede, onverdiende lyding!
Tog kon hulle steeds bid en lofliedere tot eer van God sing. In die tronk. In boeie. Nadat hulle wreed aangerand is. Hulle het gebid met lof en aanbidding! Hulle het werklik die vrede van God en die vreugde van die Here besit.
Ten spyte van hul omstandighede. Ten spyte van hul gevoelens. Ten spyte van hul sigbare pyn.
Wanneer ons harte in Jesus – en Jesus alleen – geanker is, kan ons vreugde en vrede ervaar, selfs te midde van die storms van die lewe.
As ons geluk in verhoudings, finansies en gerief soek, kan ons alles in ‘n oogwink verloor. Wanneer ons vreugde en vrede egter in Jesus gewortel is, sal dit altyd bly, ongeag die omstandighede, want Hy sal altyd by ons bly. Vir ewig en altyd. Amen.
GEBED:
Vader God, dankie dat U ons bron van ewige vreugde en vrede is. Vergewe ons as ons enige iets self soek wat slegs U kan voorsien. Here, help ons om ons oë net op U gerig te hou, want U is genoeg – ongeag die omstandighede. In Jesus se kosbare naam. Amen.
