Toe ek grootgeword het, het ek vir baie jare sokker gespeel. (Ek het talle sonbrande om dit te bewys!) Meestal het ek op die middelveld gespeel; dit het beteken dat ek baie op die veld rondgehardloop het – balle aangegee en geskop en aan al die aksie deelgeneem het. Maar soms het my afrigter my gevra om doelwagter te wees, omdat ons gewone doelwagter óf nie daardie dag beskikbaar was nie, óf elders op die veld gespeel het. En ek moet erken: Ek het dit absoluut, sonder twyfel, gehaat om doelwagter te wees.
As doelwagter moes ek meestal binne-in daardie groot, wit blok op die veld bly, weg van al die aksie af. En wanneer die aksie uiteindelik na my toe gekom het – in die vorm van ‘n vinnige sokkerbal wat reguit na my gemik was – het dit nooit goed geëindig nie. Ek het onbevoeg gevoel om die bal te vang, dit te stop of, om eerlik te wees, enigiets produktiefs daarmee te doen. Ek het soos ‘n totale mislukking gevoel as doelwagter. Tydens daardie sokkerwedstryde was daar nie veel waarna ek kon uitsien nie, behalwe vir een ding.
Wanneer ek ook al doelwagter moes speel, het my pa die groep ouers langs die veld verlaat en by die hoek van die veld waar ek gespeel het, kom staan. Gedurende die hele wedstryd het hy my afgerig, aangemoedig en aangespoor om aan te hou, al het ons albei geweet dat ek nie geskik was vir die posisie nie en dit ook nie geniet het nie.
Dit is snaaks om nou daaraan te dink. Maar toe ek ‘n kind was, was die vrees om doelwagter te speel ‘n groot saak! Nog belangriker, egter, was my pa se getrouheid om elke keer daar te wees en by my te staan wanneer ek gesukkel het. Ek het nooit alleen hoef te speel nie. Ek het nooit hoef te wonder of ek geliefd en versorg sou wees wanneer ek onvermydelik die sokkerwedstryd verlaat het met ‘n paar oomblikke wat nie juis om oor huis toe te skryf was nie. My pa het seker gemaak dat ek dit weet.
God se goedheid en getrouwheid
Wanneer ek Dawid se woorde in Psalm 23:6 lees – dat God hom al sy dae lank met goedheid en getrouheid agtervolg – raak ek opgewonde. Ek voel bemagtig. Ek voel gerus. Waarom? Ek het reeds ‘n blik op God se goedheid en getrouheid gekry deur die liefde van my eie aardse vader. Ek het my pa se strewe om by my te wees en sy goedheid teenoor my ervaar toe ek as kind deur moeilike tye moes gaan. En ek onthou hoe seker ek van my pa se liefde vir my gevoel het tydens daardie sokkerwedstryde. Hoeveel te meer bewys my Hemelse Vader nie sy vermoë om my met goedheid en getrouheid te agtervolg terwyl ek deur selfs gevaarliker terrein in my lewe beweeg nie?
God het deur die hele Skrif heen getoon dat Hy ‘n God is wat teenwoordig is en sy mense opsoek. Hy toon hierdie strewe uiteindelik deur die persoon van Jesus – die Woord van God wat ten volle God was en “onder ons kom woon het” (Johannes 1:1, 14). Dit is dus logies dat Dawid beweer hy sal vir die res van sy dae in God se huis woon. God het dit duidelik gemaak dat Hy na sy mense toe beweeg; Hy wil graag by hulle woon in ‘n liefdevolle verhouding wat lewe gee (Openbaring 21:3).
God se blywende teenwoordigheid
Ironies genoeg is dit ‘n goeie ding wanneer Dawid in Psalm 23:6 skryf oor God wat hom agtervolg. In verskeie ander psalms word Dawid dikwels deur sy vyande agtervolg. In die psalm net daarvoor, Psalm 22, beskryf Dawid ‘n kwesbare en gevaarlike situasie, waar wildehonde hom omsingel, ’n bende goddelose manne om hom saamdrom, en ’n leeu sy hande en voete vashou.
Dawid is gewoond daaraan dat die kwaad hom agtervolg. Psalm 23:6 herinner ons daaraan dat, waar die kwaad teenwoordig is en ons agtervolg, God des te meer teenwoordig is en ons onophoudelik met sy goedheid en trou agtervolg. Met hierdie waarheid in gedagte kan ons met vertroue deur die donkerste dale van die lewe stap sonder om enige gevaar te vrees, omdat ons weet dat die Here, ons Herder, by ons is.
Miskien speel jy vandag nie teësinnig doelwagter en probeer jy sokkerballe ontwyk soos ek as kind nie. Maar ek kan my voorstel dat jy dalk al gevoel het dat jy deur iets anders agtervolg en vasgevang word – ’n moeilike verhouding, ’n mediese diagnose of enige voortdurende stryd – en dat jy gewonder het hoe om veilig deur die dal te kom. Psalm 23 dien as ’n herinnering dat God se strewe na jou veel kragtiger is. Namate jy met vertroue in sy goedheid en trou begin leef, sal jy daardie selfde vrug van die Gees aan ’n gebroke wêreld om jou kan bied.
