Wanneer ons weet wat die einde is

Wanneer ons weet wat die einde is

Deur Melissa / 27 Maart 2020 / Opgestaan

Ek het onlangs weer na ‘n televisie program begin kyk wat ek ’n paar jaar terug gevolg het. Ek het die eerste twee en ’n halwe seisoene gekyk en êrens in die middel van seisoen 3 gestop omdat ek verveeld was met die storie (dit was duidelik dat ek opgehou het voordat dinge interessant geword het). Ek het ’n episode of twee van seisoen 5 gesien, so ek het geweet dat die verhaal voortgaan en dat die hoofkarakters leef (die storie gaan oor massamoordenaars en FBI-raaisels, dus is die dreigement van die dood in elke episode).

Soos ek na die program gekyk het, reg in die middel van die derde seisoen, toe sterf die hoofkarakter!

Dood!

Ek was behoorlik deurmekaar, want ek het haar in latere episodes lewend en gesond gesien. (Sy het haar dood vervals om te ontsnap van die slegte ou, julle ken die storie.) As ek nie die latere episodes gekyk het nie, sou ek geglo het dat sy dood is. Ek sou met baie meer afwagting en baie meer angs, verward en onseker oor hoe dinge sou uitdraai, gekyk het. Omdat ek geweet het dat sy nie dood sou gaan nie, kon ek die kinkels en draaie in die verhaal sien en die leidrade en die vooruitskouing van die resolusie bespeur.

Ons het ’n drastiese ander perspektief as ons die einde weet voordat ons die begin of die middel ken. Die konflik lyk nie so ernstig nie, die tragedie sny nie so diep nie, en die vrees word altyd gerasionaliseer met: “Wel, ek weet dat sy die volgende seisoen nog leef, so hierdie kan nie haar dood veroorsaak nie. Al is daar wendings, al is ek verward of bang vir die uitkoms, weet ek dat my gunsteling karakter op die ou end sal bly leef.

Ons geloof is so. Alhoewel ons miskien nie die einde van die episode waarin ons onsself tans bevind kan sien nie, weet ons wat die uiteinde is. Ons weet dat ons ’n Verlosser het wat die dood oorwin het, opgewek is en wat kom om ons die ewige lewe te gee.

 Van die skepping van die wêreld af, was dit die verhaal van die geloof. God het die einde geopenbaar: dat Hy eendag ’n Messias, ’n Verlosser, sou stuur wat die wêreld van sonde en dood sou verlos en ons die ewige lewe sou gee. Die Israeliete het vasgehou aan hierdie hoop, verwagtend van ’n Verlosser en ’n Messias wat sou kom om hulle te red. Hulle het die begin en die einde geken, maar minder van die middel af geweet. Hulle het gesterf en geglo dat God eendag sy Verlosser na die wêreld sou stuur om hulle van hul sonde te red en te reinig. Hulle is gered deur hul geloof in wat sou kom. Hulle het hul lewens spandeer om offers aan God te bring, maar hierdie offers was slegs bedoel om hulle ’n tyd lank versoening te bied. Dit moes jaar na jaar aangebied word, en die mense voortdurend daaraan herinner dat hul verlossing sou aanbreek.

Jesus het dit alles verander. Sy kruisdood was die ewige offer wat nodig was om die mensdom van sonde te red. As gevolg van Jesus se ewige aard, dek sy offer sonde vir ewig, vir almal wat hul geloof in Hom plaas.

Terwyl die mense wat voor Christus geleef het, ook deur die geloof gered is (Hebreërs 11), het ons ’n groot voorreg om na die opstanding van Jesus te leef. Ons kan ons geloof in die lewe, dood en opstanding van Christus plaas. Die glorie van sy belofte en sy verlossing word aan ons bekend gemaak deur die Woord van God en deur die getuienis van gelowiges wat voor ons gekom het.

Ons weet wat die einde is! Meer as dit, die besonderhede van die middel is vir ons duideliker as wat dit was vir diegene wat voor ons gekom het. Ons ken die doel van ons geloof: Jesus Christus. Wat ’n wonderlike waarheid is dit dat, alhoewel Christus se werk voor die grondlegging van die wêreld bekend was, ons die voorreg het om aan hierdie kant daarvan te leef. Ons kan in God vertrou met die wete dat die verlossingswerk voltooi is.

Al is die werk van ons regverdigmaking voltooi, leef ons in die spanning van die “alreeds, maar nog nie.” Christus se werk van verlossing en genade is voltooi, maar tog is ons wêreld nog gebroke. Ons ervaar steeds pyn, vervolging, beproewings, swaarkry en die dood. Die finale werk van Christus moet nog kom. Die einde van die verhaal is verseker, dat Christus sal terugkeer, dat Hy Satan sal verslaan, en dat Hy sy koninkryk sal vestig in ’n nuwe hemel en ’n nuwe aarde, maar die besonderhede van ons lewens en omstandighede vind nog steeds plaas. Ons weet wat die einde is, dat ons ewigheid veilig is in Christus, maar ons weet nie hoe hierdie seisoen gaan eindig nie.

Ek vind dit baie makliker om God vir my ewigheid te vertrou as vir my huidige omstandighede. Ek dink dat die God wat die mag het om die hemel en die aarde te skep, die dooies op te wek en lewe te skep, nie kragtig genoeg is om in my finansiële behoeftes te voorsien of in seisoene van eensaamheid te voorsien nie. Ek word afgelei deur die huidige toestand van my lewe, sodat ek vergeet dat die oorwinning reeds gewen is!

Laat ons saam in hierdie Vasseisoen fokus op die krag van Christus se opstanding en wat dit elke dag vir ons beteken. Hy het opgestaan! Niks is vir hom onmoontlik nie! Ons vertrou Hom met ons ewigheid; laat ons Hom ook vertrou met ons hede.

 

 

 

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Verwante Bybelstudie

KRY BLOG-UPDATES

Mees onlangse